เครื่องแต่งกายชาวดาระอั้ง : ความงดงามที่ยังคงอยู่

บนดินแดนเทือกเขาสูงในรัฐฉานและทางตอนใต้ของรัฐคะฉิ่น คือถิ่นอาศัยของชนชาติ "ดาระอั้ง" หนึ่งในบรรดาชนชาตินับร้อยในพม่า ดินแดนแห่งความหลากหลายทางวัฒนธรรม ชื่อของ "ดาระอั้ง" อาจจะไม่ค่อยเป็นที่คุ้นเคยมากนัก แต่หากเอ่ยชื่อ "ปะหล่อง" หลายคนอาจจะเป็นที่รู้จักมากกว่า ชื่อของชนชาติดาระอั้ง นั้นหลากหลายแตกต่างกันไปตามผู้เรียก ชาวพม่าจะเรียกว่า "ปะลวง" ส่วนชาวไทยใหญ่เรียกว่า "ปะหล่อง" หรือ "กนหลอย" ซึ่งหมายความว่า "คนดอย" นั่นเอง

"หมู่บ้านของฉัน" ความเปลี่ยนแปลงที่จำใจต้องยอมรับ

โดย Shwe Aein

เรื่องราวที่ทุกคนกำลังจะได้อ่านต่อไปนี้เกิดขึ้นกับฉันเมื่อครั้งอาศัยที่หมู่บ้านในรัฐฉาน หมู่บ้านของฉันเป็นสถานที่น่าอยู่มากล้อมรอบไปด้วยภูเขา ผู้คนต่างมีชีวิตในแบบที่เรียบง่าย ส่วนใหญ่จะทำนาเป็นอาชีพหลัก แม้ว่าจะไม่ได้ปลูกพืชสำหรับขายที่ได้ราคาดีๆ พวกเราก็มีอาหารเพียงพอสำหรับเลี้ยงคนในครอบครัวได้อย่างสบาย ในไร่นาของเราจะปลูกกระเทียม ข้าวสาลี อ้อยและผักสวนครัวไว้กิน เราต่างก็มีครอบครัวและชีวิตที่มีความสุขตามแบบฉบับของเรา

จาก "แซ่ลี้" สู่ "อภิสกุลไพศาล": ตำนานแห่งครอบครัวไร้สัญชาติที่ชาวไทยภูเขาต้องเรียนรู้

โดย รศ.ดร.พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร


ความนำเรื่อง

นายอนุชิต สมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวอภิสกุลไพศาลเขียนจดหมายร้องทุกข์มาที่ศูนย์นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ.2549 มีใจความสำคัญว่า "....ในปีพ.ศ.2539 ทางอำเภอแจ้งว่า มีการเพิกถอนสัญชาติไทยของครอบครัวของข้าพเจ้าทั้งหมด....หลังจากนั้น ครอบครัวของข้าพเจ้าก็ได้พยายามขอเข้าพบและตรวจสอบหลักฐานที่อำเภอหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับความร่วมมือเท่าที่ควร...ข้าพเจ้าและครอบครัวจึงใคร่ให้ท่านโปรดให้ความช่วยเหลือกับครอบครัวของข้าพเจ้าด้วย"

ปาปาเลย์ คณะตลกหนวดผู้กล้าแห่งกรุงมัณฑะเลย์

โดย ธันวา สิริเมธี

วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2539 ประตูบ้านพักของนางอองซาน ซูจีใจกลางกรุงย่างกุ้งเปิดออกกว้าง เพื่อต้อนรับผู้คนกว่าสองพันที่มาร่วมงานครอบรอบวันเอกราชของประเทศพม่า ช่วงหนึ่งของงานเป็นการแสดงของคณะตลกหนวดชื่อดังจากกรุงมัณฑะเลย์ ผู้คนต่างยืนเบียดเสียดกันแน่นบนท้องถนนเพื่อหามุมที่มองเห็นเวทีได้ถนัด เสียงหัวเราะและ ปรบมือดังออกมาเป็นระยะเมื่อนักแสดงปล่อยมุขตลกโดนใจผู้ฟัง หนึ่งในนั้นคือบทสนทนาโต้ตอบเรื่อง "ใครใหญ่กว่ากัน" ข้างล่างนี้

ควะด๊ายมราย ต้มส้มปลาช่อนชาวมอญ

“ควะด๊ายมราย” อาหารชื่อแปลกประจำคอลัมน์เมนูอาหารชาติพันธุ์ฉบับนี้เป็นอาหารจานเด็ดของชาวมอญ ซึ่งชื่อเรียกดังกล่าวเป็นภาษามอญ มาจากคำว่า “ควะ” แปลว่าอาหาร หรือ  กับข้าว  “ด๊าย” แปลว่า น้ำ ส่วน “มราย” คือมะปราง อาจเรียกเป็นภาษาไทยว่า ต้มส้มปลาช่อน ตามรสชาติเปรี้ยวและเผ็ดของอาหาร

แม่ครัวสาวชาวมอญบอกกับเราว่า อาหารมอญแท้ๆ จะออกรสชาติเปรี้ยวๆ และเผ็ดๆ อย่าง  ควะด๊ายมราย จานนี้ อาหารมอญแทบทุกชนิดจึงต้องมีส่วนประกอบของมะปรางตากแห้ง ซึ่งเมื่อนำมาประกอบอาหารจะต้องแช่น้ำทิ้งไว้ก่อน ในเมืองไทยอาจจะหากยากสักหน่อย แต่ก็สามารถใช้มะขามเปียกแทนได้

บทสัมภาษณ์พิเศษ : ประสบการณ์ขังเดี่ยวคุกอินเส่ง,

'คุกอินเส่ง' เป็นชื่อคุกที่นักเคลื่อนไหวทางการเมืองในพม่าหลายพันคนเคยย่างเท้าเข้าไป บางคนมีโอกาสได้กลับออกมาเห็นโลกภายนอกอีก แต่บางคนไม่มีโอกาส เพราะที่นี่ขึ้นชื่อว่าเป็นสถานที่กักขังนักโทษการเมืองที่ใหญ่และโหดที่สุดในพม่า โดยเฉพาะนักโทษในแดนขังเดี่ยว ซึ่งไม่มีโอกาสได้เห็นเดือนเห็นตะวัน หลายคนต้องจบชีวิตลงที่นี่ ส่วนคนที่รอดออกมาได้ก็ไม่สามารถลืมเลือนฝันร้ายในดินแดนที่เป็นเหมือนนรกแห่งนี้ไปตลอดชีวิต

“ความฝันและความเชื่อ” บนเส้นทางดนตรีของสองพี่น้องไทยใหญ่

โดย Hseng Luen

ถ้าคนเราสามารถเลือกจะเป็นอะไรก็ได้ดั้งที่ใจต้องการ ในโลกนี้ก็คงจะมีแต่คนที่มีความสุขเต็มไปหมด แต่ในชีวิตจริง บางครั้งเราก็ไม่สามารถเลือกได้ แต่ต้องดิ้นรนด้วยตัวของเราเอง บางคนก็ทำสำเร็จ แต่บางคนก็ล้มเหลว มันขึ้นอยู่กับว่า เราได้พยายามทุ่มเทแล้วหรือไม่ ฉันกล้าที่จะบอกกับใครๆ ว่า ฉันอยากเป็นอะไรเพราะใครก็สามารถมีความฝันกันได้ทั้งนั้น แม้ว่าความฝันของฉันจะห่างไกลจากความเป็นจริงอยู่บ้าง แต่ฉันก็มีความสุขที่ได้ฝัน