แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ฉบับที่ 54 (ก.ค. - ส.ค. 52) แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ฉบับที่ 54 (ก.ค. - ส.ค. 52) แสดงบทความทั้งหมด

ครั้งหนึ่งในความทรงจำ : มองพม่าผ่านมุมนักวิชาการรุ่นใหม่ ดุลยภาค ปรีชารัชช


"ผลประโยชน์แห่งชาติไม่เข้าใครออกใคร รู้เขารู้เราดีที่สุด แต่ทำอย่างไรจึงจะยับยั้งความขัดแย้งระหว่างเรากับเพื่อนบ้าน สิ่งนี้ย่อมสำคัญยิ่งกว่า"
อาจกล่าวได้ว่าในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ชื่อของ ดุลยภาค ปรีชารัชช อาจารย์หนุ่มไฟแรงจากวิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และว่าที่อาจารย์ประจำโครงการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เริ่มปรากฏชื่อเสียงในแวดวงวิชาการมากขึ้นเรื่อยๆ นักวิชาการรุ่นใหม่ท่านนี้มีความสนใจความเป็นมาเป็นไปของประเทศเพื่อนบ้านมาตั้งแต่สมัยเรียนชั้นประถมและเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเรียนจบปริญญาโทสาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา(หลักสูตรนานาชาติ) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  โดยเลือกทำวิทยานิพนธ์เรื่องเมืองหลวงใหม่ของพม่า จนกลายมาเป็นพ็อคเก็ตบุ้คภาษาอังกฤษเรื่อง “Naypyidaw : The New Capital of Burma” ประสบการณ์การเดินทางเข้าไปยังเมืองหลวงใหม่ของพม่า รวมทั้งมุมมองการวิเคราะห์จากนักวิชาการรุ่นใหม่ท่านนี้จึงเต็มไปด้วยเรื่องราวน่าติดตามที่คุณผู้อ่านสาละวินโพสต์ไม่ควรพลาด

ตามรอยหมู่บ้านชิน ริมฝั่งน้ำเล มโร

นานาตี

ปลายเดือน เมษายน ณ รัฐอาระกัน (ยะไข่) ประเทศพม่า   -   แดดอ่อนๆ ตอนเช้ากระทบผิวแม่น้ำเล มโรในเมืองซิตตวยเป็นประกายระยิบระยับ เรือยนต์ลำเล็กพาเราล่องทวนกระแสน้ำขึ้นไปทางทิศเหนือ หญิงสาวชาวท้องถิ่นทูนตะกร้าใบเขื่องไว้บนศีรษะ เดินหลังตรงอยู่บนตลิ่งที่สูงกว่าระดับผิวน้ำหลายเมตร ดูราวกับนางแบบที่เดินโชว์อยู่บนรันเวย์แคทวอล์ค แม่น้ำเล มโรไหลคู่ขนานกับแม่น้ำคะลาดาน สายเลือดใหญ่ของรัฐอาระกันที่มีอาณาเขตติดกับบังกลาเทศ บริเวณลุ่มน้ำทั้งสองจึงมีผู้คนหลายชนชาติอาศัยอยู่ทั้งชาวพม่า ยะไข่และชาวมุสลิม เราจะเห็นเรือที่มีชาวประมงตาคมผิวเข้มแบบชาวอินเดีย หญิงสาวนุ่งผ้าซิ่นประแป้งทะนาคา และสาวมุสลิมกับผ้าคลุมผมสีสดกับหม้อน้ำสีเงินแวววับทำกิจวัตรประจำวันอยู่ที่ริมฝั่งน้ำ