ก้าวย่างสู่อิสรภาพ ของอองซาน ซูจี

โดย ธันวา สิริเมธี

ภาพ MIZZIMA

เย็นวันเสาร์ที่ 13 พฤศจิกายน 2553 ผู้คนทั่วโลก โดยเฉพาะประชาชนพม่าต่าง ชื่นชมยินดีกับภาพ นางอองซาน ซูจี ปรากฏกายริมรั้วบ้านพักกลางกรุงย่างกุ้ง แม้ผู้นำทหารอาจมองว่า เธอคงไม่สามารถกลับมามีบทบาททางการเมืองได้ มากนัก เพราะรัฐธรรมนูญใหม่ที่ร่างโดยสภาทหารได้กีดกันให้เธอห่างไกลจากการเมืองในสภาแบบสุดกู่ แต่หากสังเกตดูสีหน้าผู้คนมากกว่าสามพันคนที่มาคอยต้อนรับเธอที่หน้าบ้านพักหลังถูกกักบริเวณเจ็ดปี จะเห็นได้ว่า ประชาชนพม่าเริ่มกลับมามีความหวังถึงการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองอีกครั้ง...แม้ว่าจะเป็นความหวังหลังจากการเลือกตั้งที่เพิ่งผ่านพ้นไปก็ตามที

ชีวิตระหกระเหินของหญิงชาวอาระกันชื่อ “โจ”

“โจ”เป็นชื่อของหญิงชราชาวอาระกันจากประเทศพม่า เธอเกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ในเขตชนบทของ รัฐอาระกัน ชื่อเมืองมอนกาน (Mongan) ซึ่งมีความหมายว่าสระน้ำ ของพระเจ้าแผ่นดินเพราะเมืองแห่งนี้มีสระน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง สร้างโดยพระเจ้าแผ่นดินชาวอาระกันซึ่งเคยปกครองดินแดนแห่งนี้ มาก่อน ที่ตั้งของสระน้ำแห่งนี้อยู่ริมแม่น้ำใกล้กับเมืองซิตตวย เมืองหลวงของรัฐอาระกัน

ปฎิบัติการล่านักรบใด้ดิน ณ เรือนจำอินเส่ง

โดย ขิ่นหม่องโซ www.aappob.net

ณ ห้องหมายเลข 5 ห้องขังที่ 7 เรือนจำอินเส่ง ประเทศ พม่าปี พ.ศ. 2518

ในคืนหนาวเหน็บคืนหนึ่ง แม้ว่าพระจันทร์จะส่องแสง สว่างไสวอยู่ภายนอก แต่แสงจันทร์ก็ไม่อาจสาดแสงลอดผ่านกำแพงอิฐที่แน่นหนาเข้ามาถึงในห้องขังของเราได้ บริเวณพื้นห้อง จึงเปียกชื้นไปด้วยน้ำค้าง ที่ห้องหมายเลข 5 แบ่งออกเป็นห้องขัง ย่อยขนาด 9 x 7 x 13 ฟุต จำนวน 22 ห้อง ช่องประตูลูกกรงเหล็กเป็นเพียงช่องทางเดียวที่ยอมให้อากาศและแสงสลัว ๆ ผ่านเข้ามาได้

บทสัมภาษณ์พิเศษ : ประสบการณ์ขังเดี่ยวคุกอินเส่ง,

'คุกอินเส่ง' เป็นชื่อคุกที่นักเคลื่อนไหวทางการเมืองในพม่าหลายพันคนเคยย่างเท้าเข้าไป บางคนมีโอกาสได้กลับออกมาเห็นโลกภายนอกอีก แต่บางคนไม่มีโอกาส เพราะที่นี่ขึ้นชื่อว่าเป็นสถานที่กักขังนักโทษการเมืองที่ใหญ่และโหดที่สุดในพม่า โดยเฉพาะนักโทษในแดนขังเดี่ยว ซึ่งไม่มีโอกาสได้เห็นเดือนเห็นตะวัน หลายคนต้องจบชีวิตลงที่นี่ ส่วนคนที่รอดออกมาได้ก็ไม่สามารถลืมเลือนฝันร้ายในดินแดนที่เป็นเหมือนนรกแห่งนี้ไปตลอดชีวิต

เล่าสู่กันฟัง : “มหาวิทยาลัยชีวิต”ในคุกอินเส่ง

ในช่วงที่การเคลื่อนไหวของนักศึกษาเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยของพม่ากำลังก่อตัวขึ้น คงจะเป็นเรื่องยากสำหรับนักศึกษาธรรมดาที่ชอบทำกิจกรรมต่างๆ ในมหาวิทยาลัย จนเป็น ที่รู้จักของหลายๆ คนที่จะไม่ถูกรัฐบาลทหารจับตามอง อย่างใกล้ชิด และเพื่อไม่ให้การเรียกร้องขยายตัวมากขึ้น รัฐบาลทหารจึงพยายามจับผู้นำเข้าคุกทีละคน และฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ฉันต้องย้ายห้องเรียนจากรั้วมหาวิทยาลัยเข้าไปอยู่ในห้องขังแทน ขณะเรียนมหาวิทยาลัยปี 3 ในข้อหานักโทษทางการเมือง ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ได้ทำผิดอะไรเลย