อาจกล่าวได้ว่า งานเขียนเป็นงานที่ต้องอาศัยจินตนาการผสานกับสภาพความเป็นจริงในสังคม เมื่องานเขียนตกอยู่ภายใต้ระบอบการปกครองแบบเผด็จการทหาร ซึ่งควบคุมการแสดงออกทางความคิดของประชาชน จินตนาการในงานเขียนจึงถูกจำกัดตามไปด้วย ประเทศพม่าเป็นประเทศหนึ่งที่ยังคงปกครองด้วยระบอบเผด็จการทหารอย่างเข้มข้น จินตนาการในโลกวรรณกรรมพม่าจึงถูกควบคุมไว้ในพื้นที่จำกัด และนักเขียนผู้เป็นเจ้าของจินตนาการจะต้องยืนหยัดอยู่บนเส้นทางนี้อย่างกล้าหาญอดทน ดังเช่น นักเขียนหญิงชาวพม่าคนหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า
“ในประเทศพม่า ชนชั้นที่ลำบากที่สุดและมีอุดมการณ์มั่นคงที่สุดเห็นจะเป็นชนชั้นนักเขียนที่ยืนหยัดอยู่บนเส้นทางของตนเอง”
