แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สุขภาพ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สุขภาพ แสดงบทความทั้งหมด

ภาพวาดจากปลายปากกาแรกของเด็กชายผู้ติดเชื้อเอชไอวี

โดย นรินจรา

ฉันเพิ่งเดินทางเข้าพม่าเมื่อปลายเดือนธันวาคม 2553 เหตุการณ์ที่ยังเป็น ภาพติดตาอยู่จนถึงวันนี้คือ ภาพการจับปากกาครั้งแรกในชีวิตของ เด็กชายชาวพม่าวัยเก้าขวบซึ่งติดเชื้อเอชไอวีจากแม่ โดยผู้เป็นแม่มีอาชีพขายผัก อยู่ในตลาดได้รับเชื้อจากพ่อซึ่งมีอาชีพเป็นคนขับรถ พ่อของเขาเสียชีวิตไปก่อนหน้า นี้แล้ว ส่วนแม่มีสุขภาพร่างกายทรุดโทรมลงทุกวันจนไม่สามารถไปขายผักในตลาด ได้ เด็กชายจึงอาศัยอยู่กับแม่และย่า

8 ปีแห่งความล้มเหลว ของระบบสุขภาพในพม่า


เป็นที่ทราบกันดีว่า ประเทศพม่าปกครองด้วยรัฐบาลเผด็จการ ทหาร ที่มุ่งทำนุบำรุงงานด้านกองทัพเป็นสำคัญ สภาพชีวิตความเป็นอยู่ ของประชาชนในประเทศถูกปล่อยให้อยู่กันแบบตามมีตามเกิด สาธารณูปโภคพื้นฐานและสิทธิการรักษาพยาบาลขั้นต่ำที่ประชาชน ควรได้รับ ยังไม่เป็นจริงดังคำโฆษณา บทความชิ้นนี้แปลจากงานเขียน ของ Phil Thornton ซึ่งตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2553 สะท้อนมุมมองปัญหาการรักษาพยาบาลและ ปัญหาสุขภาพของคนพม่าได้อย่างชัดเจนผ่านคนไข้ในคลินิกแม่ตาว อ.แม่สอด จ.ตาก

ผู้ลี้ภัยกับโรคเท้าช้าง ค่าใช้จ่ายที่มองไม่เห็นจากการสร้างเขื่่อนสาละวิน

โดย หมอวิทย์

นางเอชา(ชื่อสมมุติ) เป็นแรงงานชาวไทยใหญ่ ไปโรงพยาบาล เนื่องจากมีอาการไข้และขาซ้ายบวมมาสามวันแล้ว เธอพยายามรักษาด้วยตนเองแต่อาการกลับหนักมากขึ้นจนเป็นอุปสรรคต่องานกวาดถนนในจังหวัดเชียงใหม่ซึ่งเป็นงานประจำของเธอ เธอขอลาหยุดงาน 1 วันเพื่อไปพบแพทย์ แม้ว่าเธอจะอพยพจากบ้านเกิดที่เมืองนายทางภาคกลางของรัฐฉาน ประเทศพม่ามาเป็นเวลาหลายปีแล้ว แต่แพทย์ก็ยังสันนิษฐานในเบื้องต้นว่าเธออาจจะป่วยเป็นโรคมาลาเรียมากกว่าโรคอื่นๆ เพราะเป็นโรคที่ระบาดในประเทศพม่า แพทย์ได้ขอเจาะเลือดเพื่อนำไปตรวจหาเชื้อมาลาเรียแต่ผลการตรวจไม่พบเชื้อดังกล่าวแต่อย่างใด

ชีวิตในมุมมืด ของชายขายบริการไทยใหญ่

โดย กีรติกานต์

แสงไฟหลากสีกระพริบพร่างพรายอยู่ในห้องเล็ก ๆ ที่แออัดยัดเยียดไปด้วยนักเที่ยวยามราตรีที่เป็นทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ สายตาทุกคู่จับจ้องมองไปยังเวทีเตี้ย ๆ ที่สร้างขึ้นอยู่กลางห้องอย่างใจจดใจจ่อ ร่างที่แทบจะเปลือยเปล่าของชายหนุ่มรูปร่างกำยำ 3-4 คน ในชุดบิกินีตัวเล็กบางจิ๋วที่แทบจะปิดของสงวนไว้ไม่มิด กำลังเต้นยักย้ายส่ายสะโพกไปมาราวกับกำลังยั่วเย้าอารมณ์ของเหล่าท่านผู้ชมให้หลงอยู่ในความกำหนัด ณ บางมุมมืดของห้องเล็ก สายตาที่เปล่งประกายจากชายหนุ่มหน้าตาดีหลายคู่กำลังจับจ้องมาที่แขกเหยื่อเหล่านั้นด้วยวัตถุประสงค์บางอย่าง ทั้ง ๆ ที่เขาเหล่านั้นทุกคนล้วนแล้วแต่เป็น”ผู้ชาย” ด้วยกันทั้งนั้น แต่นั่นก็ไม่ได้สร้างความกระอักกระอ่วนหรือขวยเขินให้เกิดขึ้นกับชายหนุ่มเหล่านั้นเลย

แม่ตาวคลินิก แสงสว่างในความมืดบนชายแดนตะวันตก

โดย ธันวา สิริเมธี



เด็กชายโมเช่อายุ 12 ปี เกิดที่เมืองพะอัน จังหวัดเมียวดี ประเทศพม่า เริ่มป่วยเป็นโรคหัวใจรูมาติค ตั้งแต่อายุ 7 ปี ทำให้เขาไม่สามารถวิ่งเล่นได้เหมือนเด็กทั่วไป แม่เคยพาไปพบหมอที่โรงพยาบาลในกรุงย่างกุ้ง หมอบอกว่าเขาจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดให้เร็วที่สุดก่อนที่อาการจะหนักจนลิ้นหัวใจตีบแคบลงและเสียชีวิตในที่สุด

เนื่องจากครอบครัวของเด็กชายมีฐานะยากจนเช่นเดียวกับประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศพม่า ลำพังรายได้กับค่าใช้จ่ายประจำวันยังแทบไม่เพียงพอ โอกาสเก็บเงินค่าผ่าตัดลูกชายเป็นเพียงความฝันที่ไกลเกินเอื้อม ผู้เป็นแม่จึงต้องทนเฝ้าดูลูกชายเดินเข้าใกล้ความตายอย่างทุกข์ทรมานใจ

วันหนึ่ง คนในหมู่บ้านมาบอกว่าที่ชายแดนไทยมีคลินิกแห่งหนึ่งรักษาโรคให้กับผู้ป่วยจากประเทศพม่าโดยไม่คิดค่ารักษา หากโชคดีเด็กชายอาจได้รับการผ่าตัด ได้ยินดังนั้น ผู้เป็นแม่จึงรวบรวมเงินค่า
เดินทางพาลูกชายที่กำลังนอนรอความตายขึ้นรถมุ่งหน้ามายังแม่น้ำเมย พรมแดนธรรมชาติที่กั้นขวางชีวิตอันแตกต่างราวฟ้ากับดินของผู้คนบนสองแผ่นดินเอาไว้

หมอซินเทีย : แพทย์หญิงชาวกะเหรี่ยงของคนไข้สงคราม

ในสายตาของรัฐบาลพม่า ดร.ซินเทียคือผู้หลบหนีความผิด ผู้ทำงานต่อต้านรัฐบาลและผู้ก่อการร้ายลักลอบขนฝิ่นข้ามแดนผู้นำรัฐบาลทหารพม่าปฏิเสธที่จะเรียกเธอว่า “หมอ” แต่ใส่ร้ายป้ายสีความผิดเหล่านี้ให้เธอ บนเว็บไซต์ไร้สาระของรัฐบาล ทว่า ความพยายามเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไร เพราะความดีของเธอมากล้นเกินกว่าคำใส่ร้ายป้ายสีใด ๆ จะกลบเกลื่อนได้มิดชิด

สัมภาษณ์ : มองปัญหาสุขภาพข้ามพรมแดนจากพม่าสู่ไทย

อาจกล่าวได้ว่า ปัญหาสุขภาพของประชาชนในประเทศพม่ากำลังเป็นปัญหาที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ และปัญหานี้กำลังเดินทางข้ามพรมแดนไปยังประเทศเพื่อนบ้านทั้งไทย จีน อินเดีย และบังคลาเทศโดยไม่สามารถควบคุมได้ สถานการณ์ปัญหาสุขภาพในพม่ามีต้นตอของปัญหามาจากไหนและทางออกของปัญหาควรเป็นอย่างไร สาละวินโพสต์ฉบับนี้ได้ติดต่อขอสัมภาษณ์นายแพทย์วิทย์ (หมายเหตุ - ขอสงวนชื่อจริงเพื่อความความปลอดภัยในการทำงานเก็บข้อมูล) หนึ่งในทีมวิจัยทางสาธารณสุขจากมหาวิทยาลัยจอห์นส์ ฮอพกินส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ผู้มีประสบการณ์รักษาและทำงานวิจัยเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพของประชาชนบริเวณชายแดนไทย-พม่ามาตลอดระยะเวลา 5 ปี

บทสัมภาษณ์พิเศษ : เผยสถานการณ์ ชายขายบริการไทยใหญ่ บทสะท้อนปัญหาจากพม่าสู่ไทย

สาละวินโพสต์ฉบับนี้มีโอกาสสัมภาษณ์คุณพงศ์ธร จันทร์เลื่อน ผู้จัดการโครงการเพื่อชายรุ่นใหม่ใส่ใจสุขภาพใช้ชีวิตทางเพศอย่างรับผิดชอบและปลอดภัย หรือ Mplus ซึ่งเป็นองค์กรที่ทำงานกับกลุ่มชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชายซึ่งรวมถึงกลุ่มชายผู้ให้บริการทางเพศในจังหวัดเชียงใหม่ จากการทำงานในช่วงหลายปีที่ผ่านมาขององค์กรนี้พบว่า กลุ่มผู้ให้บริการทางเพศสำหรับชายรักชายเริ่มมีกลุ่มชาวไทยใหญ่จากประเทศพม่าเข้ามาทำงานเป็นสัดส่วนมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะเหตุใดชายหนุ่มเหล่านี้จึงตัดสินใจเข้าสู่อาชีพที่สังคมของตนเองยังมองว่าเป็น สิ่งผิดบาป หรือเป็นเพศสัมพันธ์ต้องห้ามและพวกเขาใช้ชีวิตอยู่อย่างไรในโลกของชายผู้ให้บริการทางเพศในดินแดนประเทศเพื่อนบ้าน คำตอบอยู่ในบทสัมภาษณ์ตรงหน้าคุณแล้ว 

เล่าสู่กันฟัง : เหตุเกิดที่สถานีขนส่งเชียงราย

ผมมีประสบการณ์เกี่ยวกับคนพม่าอยากจะเล่าให้ฟัง แต่ก่อนอื่นผมต้องขอถามก่อนว่า คนเราไม่ว่าจะเป็น พม่า ลาว เขมร อเมริกาก็เป็นคนเหมือนกันใช่หรือไม่ ? แต่ทำไมคนเราจึงถูกกระทำที่ต่างกันเหลือเกิน ดังเช่นเหตุการณ์ต่อไปนี้ที่ผมได้ประสบมากับตัวเอง...

โลกแห่งความฝันของหญิงสาวชื่อ "โซเฟีย"

“เมื่อปีที่ผ่านมา ฉันฝันเห็นตัวเองอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ฉันไม่เคยไปมาก่อน หมู่บ้านแห่งนั้นมีบ้านประมาณร้อยกว่าหลังคาเรือน ที่นั่นไม่มีการสู้รบ ชาวบ้านทุกคนช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ชีวิตสงบสุขเรียบง่าย ไม่ต้องหวาดกลัวทหารของทุกฝ่าย ชาวบ้านทำงานในไร่นา มีอาหารมากมายพอเพียงกับทุกคน ในฝันฉันเห็นตัวเองเป็นเจ้าหน้าที่สาธารณสุขที่กำลังอบรมความรู้ด้านสุขภาพให้กับคนอื่นๆ ในหมู่บ้าน ฉันมีความสุขมาก”