วิทยุไทใหญ่ กับชีวิตที่พลิกผันของหนุ่มจากเมืองจ๊อกเม

โดย หมอกเต่หว่า

หากพูดถึงรายการวิทยุในบ้านเราแล้ว ส่วนใหญ่เราจะนึกถึงภาพวัยรุ่นโทรเข้า ไปขอเพลงให้กับคนพิเศษ แต่ สำหรับ แรงงานข้ามชาติชาวไทใหญ่แล้ว สถานีวิทยุ ที่ออกอากาศในภาษาไทใหญ่นั้นคือเพื่อน คลายเหงายามที่ต้องไกลบ้าน และเปรียบ เหมือนสะพานที่เชื่อมต่อระหว่างแรงงาน ข้ามชาติที่อยู่ในไทยและคนที่บ้านให้รับรู้ ข่าวคราวของกันและกันอยู่เสมอ เพราะ สถานีวิทยุที่กระจายเสียงในระบบ AM นั้น สามารถส่ งสัญญาณไปไกลถึงรัฐฉานกัน เลยทีเดียว และจากสถานีวิทยุคลื่นเล็กๆ คลื่ นแห่ งนึ่ งได้พลิกผันชีวิตของเด็กหนุ่ ม จากเมืองจ๊อกเม รัฐฉาน จากการพลัดพราก สู่ การได้กลับมาเจอกับพี่ ชายของเขา อีกครั้ง

เฮโรอีนในรั้วมหาวิทยาลัยฝันร้ายของชนชาติคะฉิ่น

โดย โม๋หอม

ผืนธงชาติพม่าปลิวสะบัดตามแรงลมอยู่บนยอดเสาของมหาวิทยาลัยมิตจีนา สถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกและ ใหญ่ที่สุดประจำรัฐคะฉิ่น ที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในกองกำลังกู้ชาติคะฉิ่นหลายต่อหลายคนมีชื่ออยู่ในทำเนียบศิษย์เก่าของที่นี่ แต่ปัจจุบัน ใครจะเชื่อว่าสถาบันที่ชาวคะฉิ่นเคยภาคภูมิใจ ได้กลายสภาพเป็น “Heroin Heaven” หรือ “สวรรค์ของเฮโรอีน” ไปแล้ว

ลูกค้าสูงวัยในร้านอินเทอร์เน็ตพม่า

โดย โม๋หอม

ทุกวันนี้การแลกที่อยู่หรือเบอร์โทรศัพท์กับเพื่อนใหม่กลายเป็นเรื่องที่ “เอ๊าท์”(out-of-date) หรือล้าสมัยไป เสียแล้ว ยุคนี้มันต้องอีเมล์แอดเดรส เฟซบุ๊ค ไฮไฟว์ หรือ ทวิตเตอร์ถึงจะดูดี โดยเฉพาะในกลุ่ม “คนวัยทีน”(teen) ซึ่ง บางคนรู้จักกันผ่านเกมส์ออนไลน์โดยที่ไม่เคยเจอตัวจริงด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนี้ ธุรกิจร้านอินเทอร์เน็ต หรืออีกชื่อหนึ่งเก๋ๆ ว่า “อินเทอร์เน็ตคาเฟ่” ที่ผุดขึ้นมาทั่วทุกมุมถนนในเมืองโดยเฉพาะย่านสถาบันการศึกษา จึงสามารถทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำจากคนรุ่นใหม่เหล่านี้

การศึกษาในพม่า ฤาจะแย่กว่าคุกไทย?

โดย ซอว์ง อู
ภาพ TSYO

ในความรู้สึกของคนทั่วไป “โรงเรียน” กับ “คุก” เป็นสถานที่ที่แตกต่างกันอย่าง สิ้นเชิง โรงเรียนหรือสถาบันการศึกษาต่างๆ เป็นความใฝ่ฝันของใครหลายคน แต่สำหรับ คุกนั้นตรงกันข้าม เพราะมีแต่คนภาวนาว่าในชีวิตนี้ขออย่าให้ได้เข้าไปเหยียบเลย อยู่ห่างๆ ไว้ดีที่สุด แต่จะมีใครเชื่อบ้างว่า ในหลายพื้นที่ของประเทศพม่า “การศึกษาของประชาชน ยังย่ำแย่กว่าในคุกประเทศไทยเสียอีก”

แม่หลวงของชาวกะเหรี่ยง ผู้หญิงแถวหน้าของคนชายขอบ

โดย  ฐิรติ  วสุนธรา

หน้าจอทีวีในช่วงค่ำของวันที่ 8 มีนาคม 2553  กิจกรรมวันสตรีสากล จัดเป็นประเด็นเด่นประจำวัน โดยเฉพาะการมอบรางวัลเชิดชูเกียรติแก่ ผู้หญิงจากทั่วประเทศที่ทำความดีในด้านต่างๆ ทว่า ณ แผ่นดินรัฐกะเหรี่ยง  และรัฐมอญ ยังมีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งอาสาเสี่ยงชีวิตเสียสละตัวเองเพื่อปกป้อง ชุมชน ทั้งที่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับทหารพม่าที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมที่สุด ในขณะที่ผู้ชายหลายคนกลับปฏิเสธและวิ่งหนี

ชีวิต(ที่ถูกลืม)หลังสนามรบของทหารพม่า

ภาพ Yuzo Uda

ทุกๆ ปี เมื่อใกล้วันทหารผ่านศึกซึ่งตรงกับวันที่ 3 กุมภาพันธ์ทีไร ภาพที่มักจะเห็นตาม หน้าจอโทรทัศน์ช่วงข่าวภาคค่ำก็หนีไม่พ้นเหล่าดารานักร้องหน้าแฉล้มยกโขยงกันไปตามศูนย์การค้าที่คนพลุกพล่าน ตระเวนขายดอกป๊อบปี้สีแดงสด ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ ของวันทหารผ่านศึก เพื่อนำรายได้ไปช่วยเหลือทหารผ่านศึกที่ทุพพลภาพและ ครอบครัว ในหลายๆ ประเทศ ทหารผ่านศึกเปรียบเสมือนวีรบุรุษที่ได้รับการยกย่องจากสังคม