อิ่มตา อิ่มท้อง อิ่มใจ กับสงกรานต์พม่าในเชียงใหม

โดย นานาตี

ช่วงเย็นของวันที่ 11 เมษายนบริเวณทางเดินหน้าโรงละครหอศิลปะวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่คลาคล่ำไปด้วยผู้คนจำนวนมากที่กำลังเอร็ดอร่อยกับอาหารหลากหลายเมนู บ้างก็กำลังต่อแถวเพื่อรับอาหารทั้งคาวหวานที่จัดไว้บนโต๊ะ บางเมนูก็อาจคุ้นตาบ้าง บางเมนูก็ไม่เคยเห็นมาก่อน นั่นก็เพราะอาหารเหล่านั้นเป็นอาหารจากพม่าที่บรรดาชาวพม่าและชนชาติต่างๆ ในเชียงใหม่ที่มารวมตัวกันได้เตรียมไว้ให้กับบรรดาเพื่ อนพ้องและแขกเหรื่ อที่ มาในงานฉลองสงกรานต์ หรือ “ตะจ่านปอย” ในภาษาพม่านั่นเอง

แสงไฟในพายุ

เขียนโดย อ๊อกโทเบอร์ อองจี จากนิตยสารกาเหลี่ย
แปลโดย Numripa


ผมเป็นคนหนึ่งที่ เลี้ยงชีพด้วยการเขียนหนังสือนามปากกาของผมคืออ๊อกโทเบอร์(October)อองจี ภรรยาผมชื่อมะละหยี่ ผมมีลูกสาวหนึ่งคน เธอชื่อว่าอ๊อกโทเบอร์ เคเค ตอนนี้อายุได้ 8 ขวบแล้วและกำลังเรียนอยู่ชั้น ป.3 ลูกสาวของผมยังเด็กมากเมื่อเทียบกับอายุของผมและภรรยาที่ย่างเข้า 49 ปีด้วยกันทั้งคู่ นั่นเป็นเพราะเราสองคนแต่งงานช้า

กีกี้ ทูตสันถวไมตรีไร้สัญชาติ

โดย วนารัตน์

เมื่อปลายเดือนมีนาคมที่ ผ่ านมาผู้เขียน ได้มีโอกาสไปเป็นพี่ เลี้ยงในกิจกรรมเยาวชนที่ มีชื่ อเล่ นว่ า “ค่ายลูกยางนา” ซึ่งจัดโดยมูลนิธิเพื่อการพัฒนาเด็ก (มพด.) มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรู้เท่าทันสื่อและการผลิตสื่อในรูปแบบต่างๆ ให้กับกลุ่มเยาวชนชาติพันธุ์ต่างๆ จากเขตภาคเหนืออายุระหว่าง 10 – 25 ปี จำนวนประมาณ60 คน โดยมีพี่เลี้ยงและวิทยากรรวมกัน6 คน

Oh My God, วงการบันเทิงพม่า

โดย นานาตี
ภาพ myanmarcelebrity.com

เมื่อไม่ นานมานี้ เรื่ องที่ เป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ในวงการหนังบ้านเราเห็นจะเป็นการสั่งห้ามฉายหนังเรื่อง Insects in the backyardเหตุมีฉากที่ไม่เหมาะสม จนผู้กำกับต้องออกมาฟ้องร้องคณะกรรมการที่สั่งเชือดขึ้นโรงขึ้นศาลกันเลยทีเดียว แต่เรื่องร้อนๆ ในวงการบันเทิงบ้านเรา อาจเป็นเรื่องธรรมดาจิ๊บๆ สำหรับผู้กำกับพม่าก็ได้

ไปพม่า... อย่าลืมแวะเข้ารา้นสระผม

โดย กระแนจอ

ใครเลยจะคาดคิดว่า...ทุกครั้งที่ฉันเดินทางเข้าไปทำงานในพม่าสถานที่สำคัญที่ฉันต้องไปนอกจากวัดวาอารามในหนังสือท่องเที่ยวแล้ว คือ “ร้านทำผม” หรือ Beauty Salon ฉันเคยใช้บริการสระผมตามร้านเหล่านี้มาแล้วหลายเมืองทุกร้านล้วนให้บริการอันน่าประทับใจจนอยากเก็บมาเล่าให้ฟัง เผื่อคนไทยจะสนใจขยายธุรกิจนี้ให้ทั่วเมืองไทยบ้าง ฉันจะเป็นคนหนึ่งที่ไปใช้บริการประจำแน่ ๆ

Offside ผู้หญิงก็มีหัวใจ

โดย หมอกเต่หว่า

“สนามกีฬาไม่ใช่ที่ของผู้หญิง และฟุตบอลก็ไม่ใช่กีฬาสำหรับผู้หญิง”หากผู้หญิงที่รักฟุตบอลได้ยินคำพูดนี้คงรู้สึกเจ็บใจและน้อยใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว แม้ว่ายุคนี้สิทธิสตรีจะได้รับการยอมรับมากขึ้น แต่ในอีกหลายประเทศก็ยังเป็นเรื่องไกลเกินเอื้อม

Free Burma Ranger ฮีโรในป่าลึก

โดย หมอกเต่หว่า

หากพูดถึงฮีโร่ในดวงใจ ภาพอุลตร้าแมนและเหล่าขบวนการ5 สี รวมไปถึงยอดมนุษย์แปลงร่างทั้งหลายจากในหนังคงผุดขึ้นมาในใจหลายๆ คน แต่สำหรับชาวบ้านในเขตสู้รบในพม่าแล้ว ฮีโร่หรือขวัญใจของพวกเขาเป็นเพียงคนเดินดินธรรมดาที่มีแค่มือเปล่าแต่ต้องการต่อสู้กับความไม่ยุติธรรมที่เกิดขึ้นในประเทศสิ่งที่สำคัญมากไปกว่านั้นก็คือ ฮีโร่ของชาวบ้านแม้จะไม่มีอำนาจพลังวิเศษเหมือนในหนัง แต่สิ่งที่พวกเขามีก็คือ จิตวิญญาณที่เข้มแข็งและพร้อมยืนหยัดเคียงข้างประชาชนแม้ต้องสละชีวิต พวกเขาเหล่านี้เรียกตัวเองว่า Free Burma Ranger (ฟรีเบอร์ม่าเรนเจอร์)หรือ FBR ขบวนการปลดปล่อยอิสรภาพพม่า

ไขความลับ “ตะนาคา” ความงามสองพันปี

โดย หมอกเต่หว่า

“ทำไมสาวพม่าต้องทาแป้งตะนาคา?”นี่คือคำถามที่คนภายนอกส่วนใหญ่อยากรู้แต่ไม่เฉพาะสาวๆ เท่านั้นที่หลงรักแป้งสีเหลืองนวลนี้ เพราะบรรดาลูกเด็กเล็กแดงไปจนถึงคุณยาย หรือแม้แต่หนุ่มๆ ในพม่าต่างก็ชอบทาแป้งตะนาคากันทั้งนั้น และที่คนพม่ามีผิวนวลเนียนจนหลายคนอิจฉานั้น ไม่ ใช่ เพราะใช้เครื่องสำอางแพงๆ ยี่ห้อดังๆ แต่เป็นเพราะใช้แป้งตะนาคาต่างหาก ว่ากันว่า คนพม่านั้นรู้จักนำไม้ตะนาคามาเป็นเครื่องประทินโฉมกันตั้งแต่สมัยสองพันปีโน้น และยิ่งกาลเวลาผ่านไป ตะนาคาก็ได้พิสูจน์ให้คนรุ่ นใหม่ เห็นว่ ามันคือ “เพชรน้ำเอก” แห่งวงการเครื่องสำอางของคนพม่าที่ได้กลายเป็นเอกลักษณ์ของชาวพม่าในทุกวันนี้

สตรีชาวแต๊ะ กับความงามที่เปลี่ยนไป

โดย นานาตี

ว่ากันว่า คำจำกัดความของ“ผู้หญิงสวย” นั้นขึ้นอยู่กับรสนิยมของคนในแต่ละสถานที่แต่ละยุคสมัย บ้านเรายุคนี้สาวๆ ต้องขาวหมวยสไตล์เกาหลี ซึ่งฝรั่งมังค่าแถบยุโรปอาจส่ายหัวเพราะนิยมผิวเข้มมากกว่า สวยของเราอาจขี้เหร่ในสายตาคนอื่น มีสารคดีในทีวีอยู่เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับชนเผ่าในอัฟริกาที่เจาะริมฝีปากและใส่แผ่นไม้กลมๆ แบนๆ มีลวดลายขนาดพอๆ กับจาน ยิ่งแผ่นไม้มีขนาดใหญ่เท่าไหร่ถือว่ายิ่งสวย กลายเป็นสาวฮ็อตที่หนุ่มๆ ในหมู่บ้านต่างก็หมายปอง

นิทรรศการศิลปะใต้ดิน

โดย โกผิ่ว
แปลโดย Numripan

จ่อตูกับผลงาน "Freedom"

“ระวัง บ้านนี้มีสุนัขกินเนื้อคน” ข้อความบนป้ายที่ติดไว้หน้าบ้าน บวกกับเสียงหมาเห่าจากในรั้วบ้านทำเอาคนที่ มาเยือนอย่างผมรู้สึกเย็นยะเยือกอย่างบอกไม่ถูกสักพักมีเด็กหนุ่มออกมาเปิดประตูให้เข้าไปในบ้านเพื่ อเข้าไปชมงานแสดงภาพวาดของอูจ่อตู เจ้าของบ้านซึ่งเป็นทั้งจิตรกรและนักแสดงที่ไม่มีโอกาสแสดงผลงานภาพวาดของตัวเองอย่างเปิดเผยในประเทศพม่า และยังถูกห้ามแสดงภาพยนตร์ด้วยเช่นกัน แม้ว่าเขาจะเคยได้รับรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมซึ่งถือว่าเป็นความสำเร็จสูงสุดของอาชีพนักแสดงมาแล้วถึงสองครั้งก็ตาม

ธรรมะหรืออนาจาร? ในศิลปะชาวบ้านอุษาคเนย์

โดย นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว

หลายปีมานี้สนิทสนมกับหนุ่ มไทใหญ่รุ่นน้อง แต่อายุอาจจะเป็นรุ่นลูกไปแล้วก็ได้ เพราะคลับคล้ายคลับคลาว่าแม่เขาอายุน้อยกว่าดิฉันซะอีก แต่สั่งห้ามเด็ดขาดกับนาย “หนุ่มเมือง” ว่า อย่าเชียวนะอย่ามาเรียกฉันว่าป้า เผลอเรียกเมื่อไหร่--ฉันตบเธอลูกตาหลุดแน่!

นายหนุ่ มเมืองหัวเราะแหะๆ ท่ าทางนิ่ มนวลอวลอิ่ มด้วยมารยาท มารยาท และมารยาท ลุกเหินเดินนั่งไม่มีเสียล่ะจะหยาบช้าพรวดพราด ทั้งยังพูดจาด้วยถ้อยคำสำเนียงไพเราะจนฟังแล้วออกจะรำคาญรูหู ที่เป็นเช่นนี้เพราะหนุ่มเมืองเคยบวชเรียนมายาวนานถึง 10กว่าปี คงตั้งแต่อายุ 8 ขวบล่ะกระมัง เพิ่งสึกหาลาเพศใส่ชุดฆราวาสกับเขาเป็นเมื่ อเป็นผู้ใหญ่ แล้ว แถมตอนเจอครั้งแรกนายหนุ่ มเมืองยังทำให้ดิฉันต้องยกมือไหว้ปลกๆ เพราะหลวงน้องเล่นห่มจีวรเหลืองสดอย่างสำรวมเรียบร้อยมาพบปะกับนางยักษิณีผู้พี่ผู้ใช้ดวงตาจ้องเขม็งสอดส่ายสังเกตหลวงน้องอยู่ทุกอากัปกิริยา ครั้นสึกหาลาเพศบรรพชิตมาเป็นน้องชายที่รักสนิทสนมกันมากโขแล้ว ดิฉันยัง ไม่วายนึกในใจว่าเวรหนอเวร เกือบแกว่งปากหาบาปแล้วซิกู...ดีเท่าไหร่ ที่ไม่จิกกัดอดีตพระไปอย่างไม่รู้เหนือรู้ใต้ ถ้าไม่รู้ไม่เห็นประวัติหนุ่มไทใหญ่คนนี้มาก่อนดิฉันคง “หมั่นไส้” ในอาการนิ่มประณีตของเขาซะแน่ๆ เพราะมันชวนให้พาลคิดว่าไอ้หนุ่มคนนี้ออกจะ “ดัดจริต” สิ้นดี

การเลือกตั้งในพม่า ทางออกที่ช่วยให้ทุกฝ่ายไม่เสียหน้า

โดย สุรพงษ์ ชัยนาม

อาจกล่าวได้ว่า ผลการเลือกตั้งในพม่าเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายนเป็นไปตามความคาดหมายจนไม่มีใครรู้สึกตื่นเต้นกับการเลือกตั้งครั้งแรกในรอบยี่สิบปีสักเท่าไหร่ รัฐบาลใหม่หลังการเลือกตั้ง ผู้บริหารที่นั่งในสภาดูคุ้นตาจนมองไม่เห็นความแตกต่างระหว่างรัฐบาลเก่าและใหม่ หลายคนจึงเกิดคำถามว่า เมื่อการเลือกตั้งครั้งนี้ไม่ได้นำความเปลี่ยนแปลงมาให้ประชาชนพม่าดังคาดหวัง แล้วทำไมประชาคมโลกหรือประเทศตะวันตกจึงยอมรับผลการเลือกตั้งและเพิกเฉยต่อความไม่ชอบมาพากลที่เกิดขึ้นจากการเลือกตั้งครั้งนี้ หรือว่าการเลือกตั้งที่เกิดขึ้นจะทำหน้าที่เพียงทางออกที่ทำให้ทุกฝ่ายไม่เสียหน้า